18 ఏళ్ల పాటు విద్య హక్కు దక్కక, 90% దివ్యాంగతతో పెరిగిన ఆమెకు “పాఠశాల నీలాంటి వాళ్ల కోసం కాదు” అన్న మాటలే ఎక్కువగా వినిపించాయి. ఇతర పిల్లలు పుస్తకాలతో పెరుగుతుంటే, ఆమె నిరాకరణలతోనే పెరిగింది. అందరూ కలలు కన్నప్పుడు, ఆమెకు కలలు కనడానికే అనుమతి లేని పరిస్థితి. కానీ ఆమె సంకల్పాన్ని మాత్రం ఎవరూ తగ్గించలేకపోయారు. 18 ఏళ్ల వయసుకు చేరిన తరువాత చివరకు చదువు ప్రారంభించే అవకాశమొచ్చింది. ఆలస్యంగా ఆరంభించినా, ఆమె ధైర్యం మాత్రం రెట్టింపు అయింది. ఇప్పుడు వీల్‌చైర్‌పై ప్రయాణిస్తూ జర్నలిజం చదువుతోంది తనలాంటి వినిపించని, కనిపించని వారికి స్వరమవ్వాలనే సంకల్పంతో. ఆమె జీవిత కథ చెబుతున్న సందేశం ఒక్కటే: అడ్డంకులు మనసులో ఉన్నంతవరకే ఉంటాయి; వాటిని అధిగమించాలనుకుంటే ఏ దివ్యాంగతా, ఏ నిరాకరణా అడ్డుకాదు. అసలు శక్తి ధైర్యం, గౌరవం, సంకల్పంలో ఉందని ఆమె జీవితం ప్రత్యక్ష సాక్ష్యం.